آقا، بلخره من تصمیم گرفتم فلیتهای کتابخونی روی تخت رو ادامه بدم. :)))
توییتر با ما راه نمیاد، یوتیوب که هست.
این اولیشه. همونقدر تو د پوینت و ساده قراره باشه. قربون دستتون، دست به دست کنید که برسه به دست اونایی که دنبالشن. ماچ ❤️😘
به نظرم آب دستتونه زمین بذارید و کتاب «خودم با دیگران» فوئنتس رو بخونید.
یه مجموعه مقاله عالی برای اینکه بتونیم از نزدیکتر این اعجوبه رو بشناسیم.
حیف توییتر نادان فلیت رو برداشت، وگرنه دلم میخواست از اون معرفی کتابهای ۲ دقیقهای خودم براتون میگرفتم. 🥲
نمیدونم چطور بگم تا حق مطلب ادا بشه. ولی بچهها این جهان واقعا برای مردها ساخته شده.
نمیدونید چقدر محق، توانمند و مطمئن بزرگ میشن. چقدر از تمام مفاهیمی که زنها روزمره باهاش درگیرن دورن. خیلی دور.
شما هروقت هرجا این فونت رو دیدید، مطمئن باشید با جهانی از اداییترین چیزها مواجهاید.
تلفیقی از هدی رستمی، رنگ سبز و آبی، مادربزرگ و نوستالژی، جوراب رنگی، عود، صابر ابر، اصلاحطلبی نهان، دراوردن عن سانتیمانتالیسم، هرمز، زندگی در طبیعت، رشت، بهترین خودت باش و از این دست کساشیر.
یکی از همکارام که خانمه اومده تو اتاق من و یلدا، با صدای آروم میگه: "بچهها نوار بهداشتیاتون رو نندازید توی سطل زباله سرویس بهداشتی شرکت. یه کیسهای چیزی بیارید و با خودتون ببرید! نه که اینجا اکثرن پسرن، خوب نیست!"
خود پریود کم عذابه، باید به فکر پنهان کردن زبالههاش هم باشیم!
اومدیم خونه مادرشوهرم، بعد دم در فهمیدیم مهمون دارن. همونو نیم ساعت تو ماشین نشستیم تا مهمونا برن بعد رفتیم بالا.
انتخاب شوهر مناسبی که مثل خودم حوصله معاشرت نداره: ۱۰/۱۰
بچه که بودم، ۷.۸ ساله،مامانم عادت داشت وقتی ناراحت میشد(اینکه چرا باید انقدر مداوم و ممتد از یه بچه ۷.۸ ساله ناراحت شد، نمی دونم!)به کل نادیدهات میگرفت.انگار تو خونه وجود نداری.اسم رمزشم "ولت میکنم" بود.۲۶ سالهام و سالهاست یه اضطراب دائمی دارم.کاش نرینید به زندگی بچههاتون.
از این مدل توییتها خیلی بدم میاد.
وای چون شغلت با معیارهای اجتماعی سطح بالا نیست، حق نداری کاری رو برای خودت انجام بدی که باعث تعجب من میشه و به نظر «من» اضافه کاریه.
چون من کارفرماتم و حقوقت رو میدم، میتونم برای نحوه زندگی و خرج کردن پولت هم نظر بدم و تصمیم بگیرم.
خانومی که برای نظافت سالن میمومد این هفته نیومد، زنگ زدم ببینم چی شده، گف دوران نقاهت بعد از عملم نمیتونم بیام، گفتم بلا دور باشه چی شده؟ گف پیکرتراشی کردم.
این خانمه انگار تو یکی از سکانسهای فیلمهای بلوک شرق، تو یه کافه وسط شهر، بعد از نوشیدن قهوه و پیش از بهم زدن با دوستپسرش این عکس رو تو دستشویی کافه گرفته.
مسیجهای من و فاطمه:
من: فاطمه اون شعره چی بود میگفت از همون اول که دیدمت فهمیدم دهنم سرویسه؟
فاطمه:
«روز اول که دیدمش گفتم:
آنکه روزم سیه کند این است»
من با دوستپسر اولم اینطور آشنا شدم که چندین ایستگاه مترو همراهم اومد، با فاصلهی زیاد. بعد اومد جلو و با خجالتزدهترین و قفلیترین حالت ممکن گفت: میتونم ببوسمتون؟
کراشم که کپی بیژن الهیه بهم زنگ زد(!) فاکینگ زنگ، و گفت بوی وانیل منو به یادش میاره و بعد گوشی رو قطع کرد.
دوستان، ما رفتیم، بایبای، ما رفتیم، بایبای 🙋♀️
بابای من هربار بعد از اینکه دوستپسرمون رو بهش معرفی کردیم: "نمیدونم چرا استاندارهای شما تو انتخاب پارتنر پایینه آخه."
من تو دلم: " پدر من شاید چون شما با نحوه تربیتت ریدی در اعتماد به نفس ما."
یک اتفاقی که سوشال مدیا دامن زده بهش، دراوردن عن رهایی/سفر/تجربه/طبیعت...
بولد کردن یه تصویر بیرونی تزئیین شده از گریز و دریافت زندگی، بدون بررسی کانتکست و پیامدهای احتمالیش.حقنه کردن لذت و خوشی به شیوهای از پیش تعیین شده. بازگشت انسان مدرن به مام طبیعت! که من ریدم در مام طبیعت.
میدونم حالا همه توصیه به پذیرش و احترام میکنن. ولی من این پولدارهای مذهبی پاسداران و دولت رو که ساق رنگی و روسری ساتن میپوشن، با انگشتر جواهر، همراه کیف گوچی لیمیت ادیشن و شوهرهای کارآفرین چشمپاکشون که حاجآقا بهشون چند میلیارد سرمایه داده اما خودشون با عرضه بودن رو نگاییدم.
وقتی هی میگن سالهای جوونیمون دیگه برنمیگرده من یاد کلمات سلین میفتم:
«آدم باید خیلی ذلیل باشد که حسرت سالهای بخصوصی از عمرش را بخورد. ماها میتوانیم با رضایت خاطر پیر شویم. مگر دیروز آش دهن سوزی بود؟ یا مثلا پارسال؟ افسوس چه چیزی را بخوریم؟ها؟جوانی؟ ما هرگز جوان نبودهایم.»
دوستان یه نظر نامحبوب بدم و برم به کارم برسم:
موراکامی واقعا اورریتده. حالا من نمیدونم تو ایر��ن انقدر سر و دست براش میشکنن یا در سطح جهانی هم همینه. ولی یه بار نشد یه چیز از این مرد بخونم بگم وای چقدر خفن! همیشه متوسط متوسط متوسط!
چرا انقدر از مجوز گرفتن کارگردانی اون یارو دلقکه تعجب کردید؟ تا الان مگه تو سینماها تارکوفسکی پخش میشد؟ آینه بغل، رحمان ۱۴۰۰ و ته تهش این جهان با من برقص ننر بوده دیگه.
واکنشاتون یه جوریه انگار تازه وارد کشور شدید.
من عاشق روتینم.
روتینهای شخصیسازی شده توی روابط به نظرم از قشنگترین قسمتهای هر رابطهایه. روتین یعنی ببین من هستم، همه چیز سرجاشه و ما اختیار حواسمون رو داریم.
بچهها مافیا واقعا کسشره. نمیدونم چرا بازی میکنید. من اصن حوصله ندارم ببینم آدما چی میگن، تازه بعدش یادم هم بمونه که چی گفتن و بر علیهشون در شبهای دیگه استفاده کنم.
اینا.
خونهشون بزرگ و خوشگل بود. ۴ تا خواهر برادر بودن با پدر مادرشون که خیلی باهم مهربون بودن و همش اتفاقای جالب براشون میفتاد و از پس همه مشکلات باهم برمیومدن.
امروز داشتم آقایی رو معاینه میکردم، گفتم نگاه کنید ستون فقرات شما مثل این خودکار صاف شده، بعد دست زدم دیدم خودکارم نیست، کمی گشتم، بعد مرده از تو جیبش خودکار دراورد داد بهم، گفتم آره مثل همین
سانتیمانتال.سانتیمانتال.سانتیمانتال.
خیلی چیزا شد. انقلاب صنعتی شد. جمعیت زیاد شد. شهرنشینی افزایش پیدا کرد. تقسیم کار اجتماعی شد. ۱۰۰سال اتفاق افتاد!
هربار که پریود میشم تعجب میکنم که چندین روز متوالی در حالی که داری (باید) به کارهای معمول زندگیت میرسی از لای پاهات خون میاد و همزمان انگار که یکی مرتب با تبر به کمر و شکمت ضربه میزنه.
و این پروسه یه ماه بعد باز تکرار میشه...
دوستان حقیقت اینه که: "در او جز غم نمیبینم." اما همزمان: "به نظرم چنان ظریف میآید که دلم میخواهد از او در برابرِ چیزی دفاع کنم و بعد با او تنها بمانم."
بعد اون بچهی ننر، گرتا تونبرگ، بیاد بگه کودکی منو دزدیدین و همه جهان براش غش و ضعف کنن. فیلمش رو هم بسازن. عکسشم بره رو مجلهی تایم.
اسمهای قشنگ قشنگم انتخاب کنن برای سازمانها بذارن.سازمان ملل، حقوق بشر.
این جنازههای کوچک خونیای هم که اینجا افتادن اندازه درخت هم مهم نیستن.
کتاب بعدی نشر نظر:
قبضهای آب/برق/گاز پرداختی توسط عباس کیارستمی با عکسهایی از لباس زیرهای محبوب وی.
قیمت: ۲۰۰ هزار تومان
با مقدمهای از بهمن کیارستمی درباره نگاه عباس کیارستمی به مقولهی آبونمان در عصر جدید.
تو مراسم عزاداری و ختم بعضا جملهها و لحنهای عجیبی میشنوی. امروز خالهام که پسر جوانش رو هم از دست داده، سر خاک پدربزرگم با استیصالی که حیرتزدهات میکرد مدام میگفت:
«آخه من کجا برم؟ چیکار کنم؟»
سوال از این دقیقتر در مقابل غم و اندوه نمیشه پرسید.
کتابفروشی #چتر جاییه که تو این وضعیت اسفناک کارمنداش رو مجبور کرده از دوم فروردین ۸ساعت کاری فروشگاه رو باز کنن.و مدیرش رسمن اعلام کرده تا نیان ببندنمون، بازیم.این در صورتیه که شما هرچی از اونجا بخری دولاپهنا باهاتون حساب میشه و با اینهمه سود هنوز نصف نیروهاش رو هم بیمه نکرده.
امروز ۲۹ ساله شدم.
و کلمات خانم پلات رو بیش از پیش سرمه چشمانم میکنم:
And I shall be useful when I lie down finally: then the trees may touch me for once, and the flowers have time for me.
حرف زدن واقعا پروسه عجیبیه. تو سعی میکنی یه سری تصویر درونی رو تبدیل به کلمه کنی تا یه آدم دیگه هم متوجه اونا بشه. هیچوقت هم نمیفهمی به منظورت چقدر نزدیک شدی.
وا.