۱. چند سال پیش #جادی یه اجرای زنده از #رادیو_گیک تو تهران داشت. بعد از اجرا بهش گفتم توی پادکست، گاهی خیلی بیپروا سیستم رو نقد میکنی، نگران نیستی یه وقت بیان سراغت یا اذیتت کنند؟ بهم جوابی داد که بعد از چند سال هنوز تو ذهنم مونده.
#مهسا_امینی
#FreeJadi
۲. گفت ببین برای من موضوع فقط اینا نیستند. به نظر من نقد باید جزء دائمی هر سیستمی باشه تا مدام خودش رو اصلاح کنه. میگفت اگه بجای اینا، فردا مملکت دست دوستای خود من هم باشه، من اولین منتقدشون خواهم بود. فکر میکنم این رو بعدا در مورد آروان هم ثابت کرد. شریف، شجاع، آدم حسابی.
آنیتا آلوارز Artistic swimmer آمریکایی، وسط مسابقات جهانی تو بوداپست تو استخر از خستگی از هوش میره. مربیش هی داد و بیداد میکنه ولی میبینه هیچکی نفهمیده چی شده. خودش با لباس شیرجه میزنه تو آب و دختره رو از کف استخر میکشه بالا و از مرگ نجات میده. عکسهاش خیلی حس عجیبی داره!
امروز داشتم فکر میکردم لا به لای همه درس و مشقهای مدرسه، چقدر چیزهای کمی بودند که میشد دوستشون داشت. درسهایی که بتونند اثری روی آدم بذارند یا علاقهای در ما ایجاد کنند. کباب غاز جمالزاده یکی از معدود چیزهایی بود که دوستش داشتم و من رو به خوندن داستانهای کوتاه علاقهمند کرد.
فقط یه نفر تو دنیا هست که میتونه با پیژامه بشینه جلوی دوربین تا خلاصه کتاب زندگینامه ایلان ماسک رو بگه و وسطش اسم ماسک رو هم یادش بره و باز همون رو ادامه بده. عاشقتم مرد 😂❤️
صد بار تا حالا این سکانس Fleabag رو دیدم. بازی بینظیر فیبی والر بریج تو نقش یه آدم معمولی و تنها که هیچ کس تو دنیا جدیش نمیگیره. آخرین تلاشش برای نجات زندگیش با معجزه عشق، نگاه ناامیدش و لبخند تلخی که روی لباش میماسه ...
مبینا، تو بچه مدرسهای بودی که من از پدرت یه خط خریدم. نمیدونم چرا و چطور ولی من تو این سالها هزارتا پیام برای ثبتنامت توی مدرسه، کلاسهای فوق برنامه، المپیاد و کنکورهای آزمایشی گرفتم. من بزرگ شدنت رو با چشمام دیدم. اگه این توییت رو میبینی امیدوارم امسال کنکورت رو عالی بدی ؛)
برای من به عنوان یه آدم درونگرا که سالها درگیر هزار و یک جور وسواس و ایدهآلگرایی بوده، این تپقها، این پیژامه، این سهلگیری در انجام کار، این نترسیدن از اشتباه کردن، اشتباه گفتن یا حتی فراموش کردن، از هر محتوای فاخر و شیکی توی زندگیم مفیدتر و موثرتر بوده.
فقط یه نفر تو دنیا هست که میتونه با پیژامه بشینه جلوی دوربین تا خلاصه کتاب زندگینامه ایلان ماسک رو بگه و وسطش اسم ماسک رو هم یادش بره و باز همون رو ادامه بده. عاشقتم مرد 😂❤️
اگه اشتباه میکنم بگید ولی فکر کنم رقص ایرانی تنها رقص جنسیتزده دنیاست و یه حالیه که انگار همه حرکات و تکنیکهاش مناسب اجرا توسط خانمهاست و وقتی مرد به درستی اجراشون میکنه به نظر خیلی از ماها نامناسب میاد.
#یلدا
۱. کلاس سوم ابتدایی بودم که پدر و مادرم از هم جدا شدند. مادر من از خانواده سطح بالایی بود اما همسر مردی شده بود از خانوادهای به مراتب پایینتر از طبقه مالی و فرهنگی خانواده خودش و البته همسر دومش!
به ازای هر یه پسر مهاجر که تهش دست دوستدخترش رو گرفته و با خودش آورده، ده تا دختر مهاجر میشناسم که با چنگ و دندون میجنگند تا دونه دونه اعضای خانوادهشون رو از جهنمی که آخوند درست کرده نجات بدند. جبر جغرافیا به قدر کافی با همه ما بیرحم بوده، خودمون میتونیم با همدیگه نباشیم.
۱/۴ اگه بخوام علی بندری رو برای یک چیز بیش از همه تحسین کنم، قطعا اون ثبات قدم و انضباط کاریه. نه فقط تولید محتوا که انجام دادن هر کاری برای این همه سال، با این فرکانس منظم تحسینبرانگیزه. علی دیروز به بهانه شروع فصل پنجم پادکست بیپلاس تو یوتوب لایو گذاشته بود.
زین پس محتوای این اکانت پیرامون تحلیلهای ژئوپولیتیک الگوهای مبتنی بر تنازع با نگاه تکنولوژیمحور و جستارهایی در باب بحران اگزیستانسیال برآمده از زندگی در عصر دیجیتال خواهد بود. اون داستان لودگی و اینا دیگه کنکله گرامیان.
دختر یکی از آشناهای خانوادگیمون بود. تو عالم بچگی از هم خوشمون میومد. دو سالی از من بزرگتر بود. یه شب خونهشون مهمون بودیم. دم رفتن صدام کرد. بدون هیچ مقدمهای پرسید پاییز طلایی گوش دادی؟ گفتم نه. چال گونهش گود شد.
باز من گیر دادم به اینا. شما آخه ببین چه خوبه شغلشون. نه با برنامه نویسی و مارکتینگ و لاجستیک و دیتا ساینس و کوفت سر و کار دارند، نه دغدغه Scale کردن دارند، نه نگران اینند که AI شغلشون رو بگیره. حالا اصلا خوبی اصلیش به کنار.
میخواستم طولانی بنویسم ولی همین باید بس باشه. برو هرچی میخوای متن کتابهای درسی بچهها رو تغییر بده، هی بودجه تبلیغاتی بده به این و اون، هی گشت محسوس و نامحسوس بذار، هی تاریخ رو تحریف کن …
��۲. یلدا برای من از همون شب تا همیشه نویدبخش پایان شبهای سیاهه. ۲۲ سال پیش تو اون شب، تو روزگاری که نه خبری از ویکیپدیا بود نه شاید اصلا اینترنتی، تو نوشتهت رو به من تقدیم کردی. منم نوشته کوتاهم رو به تو تقدیم میکنم. یادت نره که همه این روزهای سیاه میگذرند. یلدات مبارک.
یه جا نوشته بود برای مقابله با استرس Slow motion art تماشا کنید. سرچ کردم ببینم چیه و به نظرم واقعا جالب و موثر بود 😌
پن: حالا دیگه واسه از بین بردن چسمثقال استرس نمیخواد توتم آقای دیکاپریو رو بریزید تو آبطالبیها که مرز بین واقعیت و رویا رو گم کنیم😒
اینکه یه نفر میتونه آدم بالغ، تحصیلکرده، باهوش و حتی موفقی باشه اما همچنان بیشعور باشه برای من هیچ وقت عادی نمیشه. اگه نه هوش و استعداد، نه تحصیلات، نه تجربه و سن و سال شعور نمیاره، پس با چه معیاری باید تو آدمها دنبالش گشت؟
آنتوان چخوف میگه تحقیرشدن بدترین بلایی است که زندگی میتواند بر سر انسان بیاورد. هیچچیز دیگر در دنیا به اندازه تحقیرشدن، آشکارا نمیتواند روح انسان را چنین ویران کند. خاطره تحقیرشدن همیشه در ذهن، قلب، رگها و شریانها باقی میماند.
این زنیکه جدای از اینکه خواننده و رقاص خوبی نیست، حتی اکتها و ادا و اطوارش هم به اندازه یه سلبریتی معمولی سکسی و جذاب نیست. کاش میتونستم از یه جا واسه نفرت پراکوندن بهش فاند ریز کنم.
۱۱. کورسویی بود از امید توی اوج ناامیدی که شاید شبهای سیاه زندگی تو هم بالاخره تموم بشند. ۲۲ سال از اون شب گذشته و همه اطرافیان من می دونند که من عاشق یلدام. شاید عده کمیشون بدونند که چرا اما اونها که باید، میدونستند که چرا همیشه دوست داشتم اگه روزی دختر داشتم اسمش یلدا باشه.
۶. دقیقا ۲۲ سال پیش توی یک شب یلدا در حالی همه توی خونه قدیمیمون توی سهروردی جمع شده بودند و داشتند دور میز توی هال خوش و بش میکردند، من داشتم کنج اتاق آخری خونه توی تاریکی توی تخت اشک میریختم. بیاینکه هیچ کس حتی متوجه عدم حضور من در جمع بشه.
۱۰. از ایرانیان باستان گفت و اینکه چون تاریکی رو نماد اهریمن میدونستند توی این شب دور هم جمع میشدند و آتش روشن میکردند و رقص و پایکوبی میکردند تا اهریمن رو دور کنند. حرفهای اون شبش درباره یلدا، اونم درست در حالیکه من توی سیاهترین شبهای زندگیم بودم، برام مثل معجزه بود.
۲. همسر اول پدر من زنی بود عامی و کم سواد. مادرم اما زن تحصیل کردهای که زمان شاه لیسانس گرفته بود و نصف دنیا رو گشته بود ولی همچنان معتقد بود تمام بدبختیهای ما بخاطر اینه که زن بابام زندگی ما رو مدام دعا و جادو میکنه!
۵. من اون زمان یه پسربچه ۱۲ ساله بودم که داشتم اولین سالهای سخت جدایی پدر و مادرم رو پشت سر میذاشتم. عمق احساس تنهایی من توی اون روزها قابل توصیف نیست ولی چیزی که خیلی این تنهایی رو دردناکتر میکرد این بود که هیچ کس حتی براش مهم نبود که چی داره به من میگذره.
۸. انگار تنها آدمی روی کره زمین بود که توی اون لحظه میدونست داره چی به من میگذره. چقدر خوب بود که لازم نبود چیزی رو براش توضیح بدم. هنوز بعد از این همه سال لذت اون سکوت، لذت اون نوازش رو نمیتونم فراموش کنم. چند دقیقهای به همین منوال گذشت.
۷. در حالیکه رو به دیوار دراز کشیده بودم که کسی صورتم و اشک ریختنم رو نبینه برق اتاق روشن شد و یه نفر اومد تو. من برنگشتم. یک دقیقهای به سکوت گذشت. بعد یه نفر بهم نزدیک شد و بدون هیچ حرفی، بدون هیچ سوالی شروع کرد به نوازش کردن موهام کرد.
۹. بعد بهم گفت من راجع به تاریخچه شب یلدا یه چیزایی توی کتابخونه دانشگاه پیدا کردم و میخوام برای همه بخونمش و پاشو برو دست و صورتت رو بشور که میخوام تو هم بشنویش. بی هیچ سوال و جوابی با چشمهای قرمز و ورم کرده بلند شدم و رفتم. چند دقیقه بعد دور میزی بودم که همه نشسته بودند.
۴. پدرم طبق قانون و احتمالا بیشتر از سر لجبازی، من رو که توی اون سن و سال به شدت به مادرم وابسته بودم ازش جدا کرد و به زور آورد پیش خودش و البته نامادریای که احتمالا هر بلایی که سر من میاورد میتونست تنها انتقام کوچکی باشه بر حماقتهای بزرگی که مادرم سالها قبل از اون کرده بود.
۳. جداییشون احتمالا تنها تصمیم عاقلانه و درستی بود که تو تمام رابطهشون گرفته بودند. ولی این برای من سرآغاز داستانهای تلخی بود که باید من خیلی آدم مهمی توی زندگیتون شده باشم که روزی کنجکاو باشید اونها رو بشنوید.
ساعت مهسا توی این عکس توجهم رو جلب کرد. زوم کردم ببینم همونیه که فکر میکنم، تو عکس معلوم نبود. چند ساعت بعد اینستاگرام رو باز کردم، دیدم هی داره این تبلیغها رو بهم نشون میده. حتما برای شما هم پیش اومده که از تبلیغهاش تعجب کنید ولی این یکی واقعا تو یه لیگ دیگهای عجیب بود!
۱/۲ از اوایل کرونا موهام رو خودم کوتاه میکردم، اما حالا که بعد از مدتها میخوام دوباره با آرایشگاه آشتی کنم، گفتم یه پند اخلاقی هم به شما بدم. من هم مثل خیلی از پسرها تو بیست و اندی سالگی ریزش موی وحشتناک و نگرانی شدیدی بابت از دست دادن موهام داشتم.
۲/۴ لابهلای حرفهاش یه چیزی گفت که برای من خیلی جالب بود. حرفش این بود که ماهیت شوق تو آدمیزاد اینطوریه که مدام در نوسانه. همیشه بالا و پایین میره. اگه بخوایم ماشین کاری که شروع میکنیم رو تا انتها با سوخت ذوق و شوق اولیه جلو ببریم، بالاخره دیر یا زود یه جایی کم میاریم.
۳/۴ میگه من اینطوری یاد گرفتم که همیشه بخشی از اون اشتیاق اولیه رو (بجای استفاده به عنوان سوخت) صرف ساختن سیستم و دیسیپلین میکنم. اینطوری حتی وقتی دارم کم میارم هم مجبورم که ادامه بدم و وقتی رها نمیکنی، شوق (تو سیکل نوسانهای دائمی) دوباره برمیگرده.
این آهنگ شوخیطور شروین از بخش بزرگی از آهنگهای جدی یه دهه اخیر موسیقی ایران قشنگتر و خلاقانهتره.
من به شخصه اگه تِرکش رو داشتم حتما تو پلی لیستم اد میکردم ؛))
کاش یکی برای منم یه همچین آهنگی میخوند ؛))))))
@HajipourShervin
این روزها زیاد میرم کتابخونه یا دانشگاه. یه چیزی که خیلی میبینم اینه که آدمها ساعتهای طولانی نشستند و دارند یوتوب میبینند. نود درصد هم تاکشو یا ویدیوکست. کمکم داره برای منم عادت میشه و شبها که خوابم نمیبره توی یوتوب میچرخم و چقدر چیزهای عجیب و غریب میبینم ؛)
من خودم استریتترین مرد خاورمیانهام، باز مادلینگ با موی بلند میبینم فشارم میوفته، بعد رقیه سادات از توابع خراسان رضوی به من میگه موی بلند مرد ترن آفه.
این آهنگ شوخیطور شروین از بخش بزرگی از آهنگهای جدی یه دهه اخیر موسیقی ایران قشنگتر و خلاقانهتره.
من به شخصه اگه تِرکش رو داشتم حتما تو پلی لیستم اد میکردم ؛))
کاش یکی برای منم یه همچین آهنگی میخوند ؛))))))
@HajipourShervin
سر هزار دلار میبندم که گلزار بند رو آب داده. یا زیر ۶ ماه شاهد گلزار جونیور خواهید بود یا شاهد تکرار پیدرپی فرازهایی از سخنان عاغا تو پیج نکبتش. شاید هم هر دو. حالا جدای از حال خرابش، این پوزخند موقع گفتن در هر لحظه و هر جا دیگه قشنگ عامدانهست.
Any takers?
بیست سال بعد، هزاران کیلومتر دور از اونجا، نصف شبه و من از خواب پریدم. دارم پستهای قدیمی اینستاگرامم رو نگاه میکنم. به این فکر میکنم که زندگی چقدر عجیبه. به اینکه آدمها هیچ وقت روحشون هم خبر نداره که گذشتهشون، چه اثری روی آینده دیگران داشته.
برای پیادهروی رفتم بیرون. هوا امشب عجیب سرده و در نتیجه ایشون خیلی بیتعارف و بیمقدمه تشریف آوردند تو و فعلا پس از کمی جستجو، وسط هال رو جهت شلکس کردن انتخاب کردند! زیبا نیست؟
این عزیزانی که تمام سال در حال بدگویی از کانادا هستند، کاش انقدر انصاف داشته باشند که یک روز در سال رو هم به خوبیهای کشوری بپردازند که به همه ما پناه داده. من با همه فراز و نشیبها، عمیقا این کشور زیبا رو دوست دارم و برای همیشه قدردان فرصتی هستم که به ما داده.
روز کانادا مبارک.
این قطعه زیبا که همه غم دنیا رو تو دلش جا دادند، مهسا مرعشی برای قربانیان پرواز ۷۵۲ اجرا کرده بود. حالا انگاری کمکم داره به موسیقی متن زندگیهامون تبدیل میشه.
این دختره WÉ ANI چه کیس عجیبی بود تو American Idol. اسپیکینگ ویس و سینگینگ ویسش، دوتا صدای کاملا متفاوت بودند. اینام اول خیال کردن دختره سوژهشون کرده ولی بعد معلوم شد خودش هم نمیدونه چرا وقتی شروع میکنه به خوندن صداش به یه صدای دیگه تبدیل میشه!
۲/۲ سالها قبل مری اشمیش یه متنی تو شیکاگو تریبیون نوشته بود که به سخنرانی ونه گات تو MIT معروف شد! یه جایی از متن میگفت "نگران آینده نباشید. اگر هم دلتان میخواهد باشید. فقط این را بدانید که نگرانی همان اندازه در آینده شما موثر است، که جویدن یک آدامس بادکنکی در حل یک مسئله جبر"
یه آلبوم با کاور قهوهای و نارنجی گذاشت تو دستم. گفت خوشت میاد. خندیدم. خونه که رسیدیم همه خوابیدند. تو تاریکی رفتم سر وقت ضبط. هدفون قدیمی رو از کشوی زیرش در آوردم و دکمه رو فشار دادم. رقص برگها شاید آخرین قطعهای بود که خودش گوش داده بود. شد اولین من.
۱
اکثر کامنتهایی که راجع به #دونت_لوک_آپ خوندم منفی و برای من خیلی دور از انتظار بودند!
من میفهمم که دوست داشتن یه فیلم تا حد خوبی به سلیقه آدمها بستگی داره اما به نظرم در مورد این فیلم کمی بیانصافی شده. میخوام خیلی کوتاه بگم که چرا فکر میکنم دونت لوک آپ، #فیلم خوبیه.
یه نفر توی اینستا اینو برام فرستاده ولی من نتونستم سورس اصلی این حرفها رو پیدا کنم. کسی ویدیو یا پادکستی دیده یا شنیده که پیترسون اینا رو توش گفته باشه؟
اگه تو زندگی شخصیتون خیلی اهل پنهانکاری هستید، درونتون عمیقا با احساس شرم درگیرید. این تدتاک Brene Brown رو ببینید و کمی کارهاش رو مطالعه کنید. براون تمام عمرش رو صرف پژوهشهایی در رابطه با Vulnerability و Shame کرده و نگاهی خیلی انسانی و بیتکلف نسبت به این مسائل داره.