یکی از اتفاق های بعد مهاجرت برخورد با آدمایی بود که اگه ایران تو دایره ی اطرافیانم بودم در حد سلامم باهاشون همکلام نمی شدم.گاهی فکر میکنم نه آدما نمیتونن اینجوری باشن اما هستن.
چه مریض های روانی که ندیدم!
ظاهرا بعضیا از آزار رسوندن تغذیه میکنن باید برگردم به زندگی بی حاشیه ی خودم