‘Sen öpünce bütün karanlıklar dağılır, tüm ağrılarım geçer, yaralarımın hepsi kapanır, gözlerimin içi parlar varlığın sevginin her seyi iyileştireceğinin en büyük kanıtıdır benim için’
bir daha yazmıycam der satırlarca yazarım, bir daha aramıycam der açana kadar ararım, bir daha kapıyı açmıycam der o gelmeden kapının eşiğinde beklerim çünkü hayat bazen böyle değil midir
Sürekli hayatımın mahvedilmesine şahit olup, elimden hiçbir şey gelmeyecek kadar güçsüz ve çaresiz oluşuma o kadar kızgınım ki. Ben neleri hallettim neleri aştım ama bir tek bu yaraları açanlardan kurtulamadım.
bazen üzüldüğüm oluyor, bazen gözümde biriktirdiğim yaşları tutamadığım, içimdeki bu çıkmazı sende dahil olmak üzere kimseye tam anlamıyla anlatamıyorum.sadece kendimi kandırıyorum.