پزشكاي عزيز طرحي
به عنوان تجربه ي موفق از من بپذيريد كه
در دهات لازم نيست براي مردم دل بسوزونيد يا باهاشون رفيق شيد
دودش تو چشم خودتون ميره.
همه چيز و همه كس رو به تخمتون بگيريد،تا بگذره.
مریض اوردن میگن تب داره
معاینه کردم میگم بیماری خاصی نداره ؟
میگن نه
میگم داروی خاصی نمیخوره؟
میگن نه
میگم حساسیت به دارویی نداره ؟
میگن نه
دم رفتن لای چارچوب در میگه راستی پیوند کبد زده ها مهمه؟
خب عزیزمن مساله به این مهمی رو به عنوان راز میخوای پیش خودت نگه داری که نمیگی ؟
بميرم🥲
منم يبار بالا سر يه پيرمرد با فشار ١٩٠ بودم،يه پسره كه كد ارجاع ميخواست اومد گفت تو گه خوردي واسه يه كد مارو علاف كردي.
حيوون حتي جون همشهري خودشم واسش مهم نبود.
ماه پیش هم چون بالار مریض MI (سکته ) بودم و یک ربع دیر اومدم مریض لیترالی با شکایت کوفتگی و سرماخوردگی رو ببینم از مریض کتک خوردم هیچ کس نیومد کمکم شکایت کنم چون همه باهم فامیلن تو شهرهای کوچیک..
اینا یه گوشه ی خیلی کوچیک از عذابای طرحه
این بار اولی نیست که کتک خوردم..
چقدر این دانشجوهای پزشکی زرنگن
با مالیاتی که بخش خصوصی با زحمت میده و با پول نفت مردم یکی از پرهزینه ترین رشتههارو میخونن، بعد بهشون میگن نباید تا یه مدت مهاجرت کنید و به کشور خدمت کنید ناراحت میشن!!
من تولید کننده پاره بشم، سالی خدا تومن مالیات بدم بعد تو بذاری بری؟ آناناس