دیروز توی کافه نشسته بودیم که آقای ویتر مهربانانه خواهش کرد که زود بریم بیرون چون دارن میان پلمپ کنن. صحنه سورئال بود. نگاههای عجیبی رد و بدل میشد، موزیک قطع شد، وسایلمونو بیصدا جمع کردیم، پارسا پودینگ نون رو گذاشت لای دستمال و با لیوانهامون اومدیم بیرون. فرار کردیم.