مدتها پشت پنجره می ایسته و بیرون رو نگاه میکنه.گاهی نگاش میکنم و میگم داره به چی فکر میکنه.به خاطرات یک عمر.کودکی و جوونی و عاشقی .مادر شدن و مادربزرگ شدن.چقدر خاطره پشت این موهای سفید هست از زندگی.ما تو این لحظاتمون وقتی به پشت سر نگاه میکنیم شادیم یانه.راضی ایم یا نه؟کی میدونه.