Dostluk mantar gibidir; ne kadar iyi tanıdığını söylesen de. Zehirli veya zehirsiz olup olmadığı ancak yendikten sonra anlarsın. O zaman da iş işten geçmiş olur....
."Ben" deli, senin söylemek isteyipte söyleyemediğin sözleri söyledim.
Yapmak isteyipte, kendini tuttuğun şeyleri yaptım.
Sen akıllı olduğun için yavaş yavaş kendini öldürürken, ben hayatı dolu dolu yaşadım. Sence ben deliyim..!
Ama bence de sen bir ölüsün."
Dostoyevski
Bir kısım insan bukalemun gibidir. Kendina ait, bir fikri, bir karakteri, bir ahlakı ya da duruşu yoktur. Ortam neye oygunsa, ona göre her şeyini belirler....
Yaşadığını sandığın hiç bir şey, bir şarkı çalarken yada sevgilinin beline sarılırken; tüm yaşanmamışlıklar aklımıza düşmesi kadar yakmaz canımızı. Belki de yarım kalmış tüm duygulardır, bizi yarım yamalak yapan şey.......
Bir şeylere sahip olmamanın peşinden koşarken; ya kendinden çok şey kaybedersin ya da kendinle ilgili çok ödün verirsin. Belki de her şeyin sahibi olduğunda artık sen kendin olmazsın...
Belki de yürüdüğümüz yolda hiç bir şey yolunda gitmedi; ama hiç bir şeyin bizi yolumuzdan etmesine de müsade de etmedik. Belki de yol yanlıştı, biz ısrar ettik....
Herkes sevmenin acı verdiğini bilir, her sevenin aynı oranda sevilmeyeceğini bile bile ama yine de bir umut taşır insan, bir gün sevileceğine dair, belki seven sevilir diye...
Kimi acılar verdır, iyileşince değil alışınca geçer; canının yanması."
sevgisiz büyüyen bir çocukluk gibi,
sevmediğin kişiyle bir hayat'a zorlanmak gibi,
sevmediğin bir iş'i yapmaya zorunlu yapmak gibi,
sevmediğin bir sistemde yaşamak gibi...
Bulunduğu yere, konuma ve yaşadığı zaman dilimine göre insanın bakış açısı birbirinden çok farklı olabiliyor. İnsanın kendisinin; bulunduğu zaman, konum ve duruma göre bakış açısı farklılaşıyorsa; bir başkasının bakış açısıyla aynı bakış açısına sahip olmamız hemen hemen
Hangi yaşta ölürsek ölelim, yarım kalmış işlerimiz, tamamlanmamış anlamlı sözlerimiz, gidilecek yollarımız, yarım kalmış yada daha tamamlanmamış sevgi dolu cümlelerimiz olacak....