مامانم، جوون که بود آرزو داشت دکتراش رو بگیره. نوزده سالگی بچهی اول به دنیا اومد و بعد هم من و خواهرم. ماها که از خونه رفتیم. یه سال تموم درس خوند. دانشگاه سراسری قبول شد. کار با کامپیوتر رو یاد گرفت. ده تا مقالهی خوب چاپ کرد. و امروز در پنجاه و شش سالگی مدرک رو گفت :)
خواستم به دخترم درس زندگی بدم. وقتی گفت شکلات میخوام، گفتم منم یه هواپیما میخوام. آدم هر چی که بخواد که بهش نمیدن. گفت من هواپیما ندارم که بهت بدم ولی تو شکلات داری که به من بدی😐
درس بزرگی گرفتم و قانع شدم. شکلات رو دادم و راهمو کشیدم رفتم 🤦🏻♂️😅
صدای گریهی شدید دختر کوچیکه اومد، سریع پریدم از اتاق بیرون ببینم چه بلایی سر خودش آورده. گفتم چی شده بابا؟ به خواهرش اشاره کرد و یه چیزی با گریه گفت که من نفهمیدم. گفتم آروم بگو بابا، چی؟ آرومتر با گریه گفت: این نمیذاره من موهاشو بکشم! :)))))
به دخترام بعد از غذا گاهی دسر میدم ولی بهشون نمیگم چیه و میگم اگه غذاشون رو خوب بخورن سوپرایز داریم بعد از غذا. امروز دختر کوچیکه که داشت بعد از غذا دسرش رو میخورد گفت: میشه یه دستمال بهم بدی؟ دستام سوپرایزی شده :))
سر میز شام در حال خوردن ماکارونی. دخترم بهم میگه:
- چرا اون روز بهم زیتون کم دادی؟
- کِی کم دادم بابا؟
- کیک؟ میشه بهم کیک بدی؟ :|
کلا بحث عوض شد 🤦🏻♂️😅
صبح بخیر هموطن. یه لحظه به رفتن آخوندا فکر کن. یه لبخند ننشست رو لبت؟ آفرین. این تازه فکر رفتنشون بود، ببین برن چقدر خوش بگذره :)
#مهسا_امینی
#MahsaAmini
#OpIran
یک شعار، چهار هشتگ و یک دشمن مشترک داریم.
شعارمون:
زن زندگی آزادی
#مهسا_امینی
#MahsaAmini
#اعتصابات_سراسری
#OpIran
دیگه دشمن مشترکمون هم که مشخصه. آخوند.
امشب #محسن_نامجو وسط کنسرت خبر فوت شدن مادرش رو داد که کمتر از ۲۴ ساعت قبل درگذشته. بعد هم در حال و هوایی احساسی و با بغض آهنگ طلوع #سیاوش_قمیشی رو خوند.
موقع انگلیسی حرف زدن، He و She رو خیلی اشتباه میکنم. واسه ماستمالی کردن بیسوادیم به همکارام توضیح میدم که تو فارسی چون یه کلمه داریم واسشون این مشکل پیش میاد. بعد همه کف میکنن میگن wow فمنیست واقعی شماها هستین. منم خیلی خونسرد سر تکون میدم :))
[تبدیل تهدید به فرصت، جلد اول]
یعنی از اول میدونستین موشک کروز نبوده؟ بعد دو بار شلیک کردین؟ بعد سه روز مخفی کردین جنایتتون رو؟ بعد برای تحویل همون جنازهها به خونوادههاشون فشار آوردین و تهدیدشون کردین؟ بعد مادر اجازه نداشت لحظهی دفن بچهاشو بغل کنه؟ بعد مکالمات برج مراقبت لو میره.
بعد ما باید یادمون بره؟
تقریبا هر موقع از دختر کوچیکه بپرسی چی میخوای؟ میگه انگور میخوام :))
یادم نمیاد سر چه موضوعی داشتم دختر بزرگه رو توبیخ (شما بخونین نصیحت) میکردم که یهو دختر کوچیکه اومد تو کادر! بهش گفتم بابا جون تو چی میخوای حالا این وسط؟ یه مکثی کرد گفت انگور میخوام :)) بساط نصیحت جمع شد.
اولین بار که خارج از ایران رفتم مهمونی دیدم ملت آهنگها رو از رو پلیلیست یوتوب میذارن جای حافظهی گوشی و لپتاپ. احساس میکردم هر لحظه حجم اینترنتشون تموم میشه. اصلا بهم نچسبید مهمونی. یه جورایی حس اسراف داشتم. انگار شیر آب همینطور بازه و کسی حواسش نیست :))
وقتی میرم دنبال دخترم مهدکودک، تو راه برگشت به خونه سعی میکنم به حرف بگیرمش تا موتور فارسی حرف زدنش روشن شه. از روزش و خوراکیاشو اینا میپرسم. امروز گفتم: بابا جون امروز چی کارا کردی تو مهد کودک؟ گفت: نشستم :|
واقعا روز سخت و سنگینی داشته :))
امشب داشتم به بابام میگفتم چه حس خوبی داره بی عینک بودن. یه چیزی گفت که پودر شدم. گفت که تا کلاس دهم پول نداشته عینک بخره. معلم کلاس دهمش میبردش دکتر، بعد براش عینک میخره. شماره چشمشاش چند بوده؟ هر کدوم چهار و نیم. حسرت از صداش میبارید./۱
یه عده کلا ساخته شدن برای تو ذوق زدن. یکی از قبولی کنکور خوشحاله میگن اونجا برات نریدن. یکی میگه همسر خوبی دارم میگن بذار چند سال بگذره. یکی میگه بچهدار شدم و خوشحالم میگم حالا صبر کن دهنت سرویسه. یکی شغل مورد علاقهاشو پیدا کرده میگن پاره میشی به زودی. باشه بابا تو خوبی ضد حال!
بعد از دروازه روز دخترم رو دیدم. بهم گفت: من تو رو دیدم خیلی خوشگل شدم! گفتم چی؟ گفت خوشحال شدم. ولی همون اول درست گفت بود، آدما که خوشحال میشن قشنگتر هم میشن :)
مشاهدات من میگه آدما بعد از مهاجرت سه دسته میشن. اونایی که هنوز کشور محل تولدشون رو خونه صدا میکنن، اونایی که کشور مقصد رو بعد از چند سال خونه میدونن... و دستهی سوم که از همه غمگینترن. اونا دیگه هیچ جایی بهشون حس خونه نمیده.
اشتباه کردم. وقتی زنگ زد جواب تلفنش رو دادم. اشتباه کردم. از شدت خشم دست و پاهام میلرزه. کاری رو که خانواده ایرانی (از ۱۲۰۰۰ کیلومتر) با روح و روان آدم میتونه بکنه، چنگیز با نیشابور نکرد.
دکترا گرفتن مامانم رو ندیدم چون ایران نبودم. ولی وقتی دانشجوی کارشناسی ارشد بود خیلی تلاش میکرد فامیلامون نفهمن تا بهش تیکه نندازن. عید خونهی مامان بزرگم بودیم. یواشکی میرفت تو اتاق که مثلا بخوابه، درس میخوند بعد به ما میگفت براش خوراکی و آب ببریم تو اتاق. خیلی گوگولی بود :*
دختر بزرگه رو گاهی بزرگوار صدا میکنیم دختر کوچیکه رو حضرت.
خیلی صحنهی سورئالیه وقتی سرگرم کاریم یهو بزرگوار داد میزنه: ددی بیا! حضرت داره از رو زمین آشغال میخوره :)))
سلامتی اون راننده تاکسیایی که از اول میگفتن همه چیز تقصیر آخونداست و ما جوجه دانشجوها فکر میکردیم بیشتر میفهمیم ازشون.
#مهسا_امینی
#MahsaAmini
#OpIran
داشتم تلاش میکردم دختر کوچیکه رو تو بغلم بخوابونم، نمیشد. اومد گفت: یه فکر خوب دارم اگه پیانو بزنم براش میخوابه. با استیصال گفتم باشه امتحان میکنیم. شروع کرد تصادفی کلاویهها رو زدن. در کمال تعجب خواهرش کمتر از یه دقیقه بعد خوابید. برگشت خیلی با افتخار گفت: دیدی راست گفتم؟ :)
بهش میگم بابا میای بریم تو حیاط، آلبالو بچینیم؟ میگه نه من کار دارم. برای روز پدر میخوام برات نقاشی بکشم، سوپرایز شی. بعدم مداد رنگیهاشو برداشت رفت :))
غافلگیر شدم حقیقتا :)
شب بود. سوار تاکسی شدم، چشمهامو بسته بودم. با احتیاط عینک آفتابی رو برداشتم. هنوز میترسیدم چشمامو باز کنم. آروم پلکا رو باز کردم. حس غریبی بود. ذوق زده همهی تابلوهای مغازهها رو میخوندم، مثل بچهی کلاس اولی که تازه خوندن یاد گرفته باشه. سلام دنیای بدون عینک. سلام رفقا... :)
دخترم به پسرداییش که دو سال ازش بزرگتره میگه میدونستی مامانبزرگ چون پیر شده یواش راه میره. پسرداییش جواب میده آره تازه وقتی خیلی پیر بشه میمیره :| دخترم با عصبانیت میگه نخیر. وقتی خیلی پیر میشه نمیمیره، فقط با عصا راه میره. بحثشون بالا گرفته رفتن پیش مامانبزرگشون داوری🤦🏻♂️
از وقتی خواهرش اومده خونه، جهانبینی بزرگوار عوض شده. داره زیتون میخوره میگه میدونستی زیتون تو شیکمش بچه داره؟ من میخوام بچهشون بهت نشون بدم 😂
در فرازی دیگه هم گفت: میدونستی من بزرگ شم، مثل مامان میتونم تو شیکمم بچه داشته باشم. اسمشو هم میذارم دَدی! 😅
سلطانِ one night stand فقط رستم، در سفر به توران و دیدن تهمینه.
بزرگوار راه رو گم کرده، رسیده به یه شهری. براش مهمونی گرفتن، غذای چرب زده به بدن، شب هم یه حالی کرده و یه بچه هم تحویلشون داده، فرداش هم گفته خب اگه کاری ندارین من دیگه برگردم خونهمون. بای :)))))
بیمارستان بودیم، سه ماه مونده به زمان طبیعی زایمان. دکتر گفت بچه داره به دنیا میاد. انگار دنیا رو سرمون خراب شد. کلی بدبختی کشیدیم. کلی اضطراب. هر روز دکترا با خبری بدتر از روز قبل میومدن سراغمون. ولی جنگجو کوچولوی ما صد روز تو بیمارستان جنگید تا بیا خونه. پنج ساله شد دخترم :)
یه جاهایی آدم کم میاره در وظایف پدریش. شما فکر میکنی منظورم خستگی ناشی از بیخوابی و اینا منظورمه. نخیر واقعا کم میارم به معنای واقعی کلمه. امروز تو یه مسیر ۵۰ دقیقهای دخترم هی میگفت: ددی! میشه صدای خیار شور در بیاری؟ 😅😂
دخترم از خستگی کف خونه داشت خوابش میبرد، اومدم نامحسوس به مامانش بگم نگاش کنه. گفتم: بزرگوار رو دیدی کف خونه وا رفته؟ دخترم از جاش پا شد گفت: بزرگوار یعنی چی؟ اومدم توضیح بدم، خودش ادامه داد: من بزرگوار نیستم. من قورباغهام... قور قور کرد رفت. 😐🤦🏻♂️
دختر بزرگه دیشب نصف شب فریاد میزد از اتاقش، مامان بزرگش رفته میگه چی شده؟ میگه دلم درد میکنه، ددی باید بغلم کنه، راهم ببره تا خوب شم 😅
دیده شبا خواهرش رو مجبورم راه ببرم تا آروم شه. با خودش گفته من چی کم دارم خو؟
- منم که ددی هستم! طبیب دلها! 😂🙋🏻♂️
رفته بودیم کنسرت محسن نامجو، ملت میگفتن ای ساربان رو بخون. گفت: «نمیخونم. من اینو بیشتر از دو هزار بار اجرا کردم. اونقدر هم که شما دوسش دارین من ندارم. خودتون خونه پخش کنین گوش کنین باهاش زار بزنین. من حوصله ندارم.» :))
درد دل
#رشته_توییت
مامان من با بازیهای کامپیوتری مخالف بود. با اینکه وضع مالی بدی نداشتیم هیچوقت هیچ کنسولی برامون نخرید. حتی اجازه نمیداد زیاد خونهی دوستم که سگا داشت برم و بازی کنم. با اینکه رفت و آمد خانوادگی داشتیم باهاشون و باباهامون همکلاسی دوران دانشگاه و همکار بودن/۱
اگه دخترم یه کلمهی جدید توی کارتون یاد بگیره، حتما فارسیش رو هم یادش میدیم و توی مکالمههای دربارهی اون کارتون استفادهاش کنیم که یادش بمونه.
اومد چیزی تعریف کنه، کلمهی گردباد رو یادش نیومد گفت مِهْچرخی. به آتشفشان هم گفت آتیشْکوهی 😅
تلاشش برای پیدا کردن جایگزین جالب بود 😊
پرستار جدید دخترا هنوز با غذاهایی که ما میخوریم زیاد آشنا نیست. بهش گفتم سالاد الویه درست کردم و توی یخچاله، من ظهر نیستم و تو به دخترم ناهار بده. کارم زودتر تموم شد و رسیدم خونه دیدم دخترم داره سالاد الویه میخوره با پلوی باقیمونده از شب قبل :))
اومدم خونه دیدم در بازه و پلیس تو خونه. پرسیدم چی شده؟ پلیس میگه دزد اومده کسی خونه نبوده همسایهها فهمیدن. به بابات زنگ بزن بیاد لیست سرقتیها رو امضا کنه ما بریم. زنگ زدم بهش با خونسردی میگه اگه کتری رو نبردن چایی دم کن واسه جناب سروان. ما الان سر سفره تو مهمونیایم زشته پاشیم!
دخترم اومده میگه: میدونی تو شیکم مامان یه نینی کوچولوه. گفتم: آره وقتی به دنیا بیاد میتونی باهاش بازی کنی. گفت: نه نمیتونم. چون خیلی کوچولوه. تو بلد نیستی. رفت :)))
یه صفحهی رنگآمیزی زدیم به دیوار که دخترم هر وقت خواست یه تیکهاشو رنگ کنه. با هم داشتیم رنگ میکردیم، هنوز ده دقیقه نشده بود، دیدم کنارم نیست. دیدم رفته یه گوشه برای خودش کتاب میخونه. بهش میگم کجا رفتی بابا؟ میگه من باید به کارام برسم. ولی تو اجازه داری رنگ کنی! باشه؟ :|
اولین برخورد دخترم با خواهرش؟ وارد اتاق شدیم خیلی منطقی رفت بغل مامانش. بوسش کرد بعد مامانبزرگش گفت ببین خواهرت تو تختش خوابیده. گفت کو؟ ببینم. از همون بغل مامانش گردن کشید نگاهش کرد و خندید. همون طور با گردن کشیده اطرافو نگاه کرد. بعد سرشو چرخوند گفت از اون بیسکویتا بخورم؟ :)
دخترم رفته یه چسب نواری چسبونده به پایهی میز آشپزخونه، به مامانبزرگش میگه اینو برای تو میچسبونم. هر وقت دیدیش دلت برام تنگ بشه. مامانبزرگش بغض کرد.
البته منظورش این بود، هر وقت دلت برام تنگ شد به این چسبه نگاه کن :|
شما رو نمیدونم ولی من یه دورهمی کوچیک ۴-۵ نفره رو به مهمونی بزرگ ترجیح میدم. انگار آدمها بیشتر خود واقعیشونن. کمتر درگیر نشون دادن خودشون به ۲۰-۳۰ نفر دیگه میشن. حرفها از دم دستی بودن و خوبی؟ خوبم! تو چطوری؟ در میاد و عمیقتر میشن. آدما واقعیترن :)
بعد از ۴۵ دقیقه آویزون شدن بهم به دخترم میگم تو چجوری همیشه انرژی داری و خسته نمیشی؟ گفت آخه من خستگیامو میذارم تو قفس. میدونی اسمش چیه؟ قفس خستگیا.
احساس میکنم چقدر نیاز دارم به یه قفس خستگیا :)
حال شجریان خوب نیست. همین یه جملهی سادهی بند دل آدمو پاره میکنه. شجریان برای من نه استاد شجریان بوده، نه خسرو آواز ایران. لالایی کودکیهامه. صدای تمام جادههاییه که با بابا سفر کردیم. صدای گردنههای سخت، جادههای پر پیچ، تونلهای طولانی... صدای پس زمینهی همهی کودکی من...
دخترم مسواک زده داره میره سمت اتاقش بخوابه. همین جوری که دستمو گرفته میگه: ددی امروز بهت خوش گذشت؟
با لحنی میپرسه تو این مایهها که، اجازه دادم با اسباببازیام بازی کنی راضی بودی؟ :))
ارزیابی خدمات هم داره.
دخترم داشت کارتون نگاه میکرد، موضوعش این بود که به بچهها میگفت اشکالی نداره اگه از دست کسی عصبانی بشین ولی حق ندارین بهشون آسیبی بزنین. یادم اومد بچگیم هیچکس بهم نگفته اشکالی نداره گاهی عصبانی بشی. همیشه بهم گفتن عصبانی شدن خیلی بده. احساس کردم دستای یکی رو گلوم بوده این مدت..
امروز از بیرون اومدم خونه، دخترم بدو بدو اومد دم در. بعد با تمام وجودش آویزون شدم به پام و محکم بغلش کرد. خیلی لحظهی احساسی بود که یهو و گفت: ددی من تنگ شدم :|
از خنده داشتم میترکیدم. خودمو جمع و جور کردم گفتم: آهان دلت تنگ شده بود؟ گفت آره :*
دخترم اومده برای مامانم قصه بگه. میگه یه پیرمرده بوده میخواسته بره پیش مامانبزرگش، رفت تو کدو قلقل خورد، دایناسور خوردش :|
مامانم هنوز تو شُک پایان قصه مونده :))
خودم تازه پنج ماهه رفتم سر کار جدید. وقتی یکی میاد همون سوالی که خودم روزای اول داشتم رو با شرم و ترس ازم میپرسه، یه جوری براش توضیح میدهم که بیشتر از اونی که اون از یادگیری خوشحال بشه من از آموزش دادن کیف میکنم. این بهترین کاریه که میشه در حق یه تازه وارد کرد. حس تعلق و امنیت
داریم با دخترم بازی میکنیم. مثلا مَنو برده سینما. نیم ساعته به تلویزیون خاموش زل زدیم و داره برام داستان فیلم رو تعریف میکنه. نگاهم بره یه سمت دیگه تذکر هم میده فیلم رو نگاه کن 🤦🏻♂️😐
دخترم امروز میخواست بگه پاتو بذار اینجا، یادش نیومد گفت: «ددی! پا میدی؟» خندم گرفت از جملهاش اونم با خودش فکر کرد چه جک بامزهای گفته. بیست دقیقه تو خونه میچرخید و داد میزد: «ددی پا بده!» و غش غش میخندید :)))
دیشب دیر اومدم خونه و دخترم خواب بود وقتی رسیدم. صبح داشتم قهوه درست میکردم از اتاقش اومد بیرون. سرشو انداخت پایین از آشپزخونه رد شد. یه راست رفتم سر اسباب بازیهاش. بهش میگم بابا یه سلامی، صبح بخیری بکن حالا! میگه الان باید بازی کنم وقت ندارم. چون بعدش باید برم مهد کودک :)))
الان دیگه میتونم بگم کاملا عادت شده برام که اگه بخوام به کسی زنگ بزنم اول بهش پیام میدم و میگم دربارهی چی میخوام حرف بزنم بعد میپرسم میشه یا نه. به چند تا دلیل:
۱) وقت داره حرف بزنه.
۲) تمایل/حوصله داره حرف بزنه.
۳) آمادگی ذهنی داشته باشه و استرس نگیره وقتی گوشیش زنگ خورد.
حدودا ۹ سال پیش بود، از جلوی سفارت کانادا زنگ زدم به مامانم و با آه و ناله گفتم که ویزای کانادا بهم ندادن. بغض داشت خفهام میکرد که جواب داد: فدای سرت پسرم، داری میای یه بسته ماکارونی بگیر سر راهت :|
بزرگوار واقعا در زمینه خونسردی و آرامش با بابام رقابت تنگاتنگی داره :))