İlk depremde dışarı çıkmayı başardım ikinci depremde dışarıda üzerime karşı bina yıkıldı ve benim orada kolum koptu gözümü açmaya çalışıp paramparça bir kol gördüm...
hayatım bir anda tepetaklak oldu. O gece odamda misler gibi uyurken kabus gibi bir sabaha uyandım. Kendimi evden dışarı attığımda üzerimde ne mont, ayağımda ne ayakkabı vardı. Evler yıkılmış altında kalan insanların çığlıkları dondurucu bir soğuk ve çaresizlik...
İkinci deprem de kendimi dışarı attığımda üzerime kocaman bir beton yığını değil hayatım yıkıldı. Ve ben altında kalmıştım bilincim açıktı ve kendime dedim ki "Emine her şey buraya kadar senin hikayen burda bitti çıkamazsın burdan" gözümü açmaya çalıştım ve
İş yerimde en küçük benim(21) tek tek bütün odalara gidip mesai arkadaşlarımın bayramlarını kutlayıp şeker istedim, ee onlar da gel bakalım minik kuş diyerek gerekeni yaptılar :)
“İyilik karakterle ilgilidir. Bütünlük, dürüstlük, nezaket, cömertlik, ahlaki cesaret vb. Her şeyden çok, diğer insanlara nasıl davrandığımızla ilgili.”
Dennis Prager
Artık insanlara birşey anlatmakla kendimi yormuyorum öyle mi düşünüyorsun umrumda değil düşün böyle mi olacak peki öyle olsun bunu mu yaptın evet bunu yaptım net ve kendimi yormadan mis🙏🏻