پرستو های کاج!
پشتِ همین پنجره ای
پلک بسته ای خاموش
نشسته ام
همانطور که به فلسفه ای
ابرهای کوچنده در بهار
وتصادمِ ناغافلِ خاطره
به باران می اندیشد؛
برای تمامِ شام های غربت
گریه میکنم
#StopHazaraGenocide
افشار، حادثه نبود یک جنایت هولناکی بود که در تاریخ غم انگیز هزارهها به وقوع پیوست در افشار جنایت پیشه گان متعصب به مردم بیگناه و بی سلاح؛ بسیار به شکل وحشیانه از سلاح گرم استفاده نمودند ، به قصدی نسل کشی کشتند ، زدند ، خانه ها را ویران کردند و اموال مردم را به تاراج بردند.
می شود
این شب ِ یلدا را
تا سحر نه خوابید
می شود
عاشق شد
در این شبی قصه ای
وصل ِ شنید
می شود
در این شب ِ کودکی شد
باعروسک ِ خندید
می شود
در این نیمه شبی سرد
به در ها کوبید
داد و فریاد برآورد
آهای مردم
جشن یلدا تان گرم
#StopHazaraGenocide
پ ن: فتو، انتخاب عکس از فرزانه "بهسودی"
من از بهسود زمین ام
که در دل کولاک های
سرد رشد کرده ام
خسته از تبعیض
خسته از بی عدالتی
بی پناه و محروم
که همه زندگی ام
پر از درد و غم است
گاهی هم که درد ها را
فراموش کنم
فقط می نویسم
نوشتن برای فراموش کردن است
#StopHazaraGenocide
آغاز بهار رستا خیز طبیعت طلیعه دلنشین برای شاد زیستن و تقویت روحیه، امید به زندگی و سرشار شدن از آرامش و نیکبختی است.نغمه ی گوش نواز جویبارهای کوچک و پیچ در پیچ، ترنم دلچسب آواز روح بخش پرندگان که از لانه های شان بیرون زده اند یا از سفری طولانی به مأمن سال پیش خود باز گشته اند
بار دوش جامعه کسانی هستن: که بعد از چهل سال تحصیل هیچ حرفِ برای گفتن ندارند تمام حرف های اینها قالَ فلان، فلان است اینها مصرف کنندگان و مفت خورانِ بیش نیستند
خداوند را سپاس گذارم که ما را در گرداب حوادث مصون نگذاشته و به ما؛ عمری دوباره عطا فرموده است. من این سال پیش رو را از در بار مدبر هستی خاضعانه احسن الحال برای یکایک شما دوستان تمنا میکنم. آرزومندم که سال نو، سال خوشبختی و بهروزی شما سعادت و کامگاری ملت ستمديده ما باشد.
در آن شب سیاه صدای سکوت در شهر میپیچید ، لامپهای منزل و جاده ها خاموش و همه جا تاریک بود چون برق وجود نداشت و هیچ گونه سریال خارجی به شمول سریال حضرت یوسف از شبکههای تلویزیونهای داخلی پخش نمیشد زندگی به یکبارگی به قرن روستا رفته بود ، و تا هنوز به همان شکل ادامه دارد.
زمستان سرد: نقشهای از یخ بر قالب پنجرهها رسم میكند و آن نقشها با حرارت خورشید از بین میروند؛ مثل آرزو های آدم های است که از یخ روی شیشه نقاشی میکنند غافل که دنیا شب سرد زمستان است و زود گذر در خوابی زود فردا میشود درهمین گیردار ها عمرت تمام شده، آرزو هایت همه نقش درآب میشود
در ایران: منظره ای غم انگیزتر از تصویر پدر #محمدقبادلو نیست. پدر، شب هنگام در هوایی سرد بیرون از منزل، بی آنکه کاری از دستش براید، منتظر اعدام فرزندش است
غروب های این شهر
رنگین کمان ِ را
در ماتمش بشکست
مثل خیال ِ دور
و خسته ای باران ها
از سر ِ ابرهای سیاه
از شدت ِ طوفانی
این شیشهای ایوان را
بشکست
زیر ِ آن شاخهای سماجت کاج
زندگانی را بشکست
رویاهایم همه اش کاذب بود
توهمی صلح آمیز
درمن متلاشی شد
امید از من بشکست...
خانم سقراط مشغول لباس شستن بود درحین کار به سقراط دشنام میداد سقراط سکوت بود آرامش سقراط خشم خانم را بیشتر میکرد وتشت پر از کف صابون را بر سر سقراط ریخت سقراط همچنان خونسرد بود حاضران اعتراض کردند سقراط بالبخند گفت: حق با شماست اما اثر غرش رعد و جهیدن برق آمدن برف و باران است
ای که می شد صدای آهنگ بال پروانه را در بستر گل ها می شنیدم ، و بیهوده دل به خیالی در پسینی بیهوده نمی سپردم، هنوز راه باقیست و کفش های پایم برای رفتن فرسوده نشده
هزاره ها در این کشور زندگی اجتماعی ندارد يعنی از زندگی كه در آن تقسيم كار و تقسيم قدرت و تقسیم مسئوليت و نظم و تشكيلات وجود دارد، هزاره ها محروم است. و این کشور وقتی به ثبات میرسد که تمام اقوام ساکن به یک زندگی اجتماعی دست پیدا کند، و تمام ارزشها با تحقق عدالت میسر است.
آدم ها زندگی را برای ارزشهايش ميخواهد ارزشها در زندگی یک امر درستی است ولی پايه همه ارزشها یک ارزش است و آن آرمش است، اگر آرامشی وجود نداشته باشد ديگر زندگی هم معنی ندارد، از این لحاظ کسی که بیشترین آرامش را به ارمغان میآورد، باید بیشترین زمان را هم به او اختصاص داده شود
نقاشی شبهای سرد زمستان: نقاشی سرما زمستان روی شیشه ی پنجره تصویری زیبای طبیعت و عکس درختان و سبزه زار که از یخ روی شیشه نقاشی شدهاند بسیار زیبا و پر رنگ است همین که آفتاب طلوع کرداشعه ی طلایی خورشید روی شیشه تابید، هوا گرم شد تصویرِ روی شیشه کم کم تبدیل به آب شده از بین می رود
یادت هست که گفتم ببخشید همبارانی نمیخواهی؟چقدر زمان گذشته؟ که آسمان ساعت باران را به وقت همه جا ، از جلگه تا به کوه بابا تنظیم میکند ، الا افق محلهی تو.
مگر آن لحظه که گفتم رقص گندمزار با تو تماشا دارد ؛ به کجای کائنات برخورد؟ که طبیعت شمالک ها را هم تهدید به آرامی کرد؟
شب های نخست پاییزی ، یک ریز و بی وقفه باران میبارید ، در آن شب میان عظیم ترین دلهره های شبانه در بستر بی کسی ، بی وقفه چشم به آسمان دوخته بودم از زبان آسمان پی در پی صدای رعدی مهیب شنیده میشد ، و به ناگهان برقی روشن به انتهایی آسمان می رسید ، و زمین بوی خاک میداد...
برای تو!
در دفترچهای خاطراتم
نامهای نوشته ام
روزی در تراس کافه ای
نامهای از من بخوان
بکر ترین واژه ها را
کنار هم چیده ام
تا زیبا ترین کلمه ای را
از من بشنوی...
#StopHazaraGenocide
تحمل هوای گرم تابستان سخت است ولی شمالک بعد از ظهرش به یاد خاطره هایم می اندازد. من کودک دهاتی بودم، و آن دهکده سر سبز و هوای سرد داشت، من با تمام وجود آن سر زمین را دوست داشتم چون هر دره و دریاهش، هر جلگه و جوی بارش، هر دامنه و دشت هایش، هر قلعه و قله اش منظره ای دوست داشتنی بود
شب دهکده ما؛
پرده های مخملین شب آرام آرام همه چیز را در بر میگرفت و ستارهها یکی پس از دیگری به آسمان پدیدار میشد و زیبایی شب را دوچندان میکردند. صدای جوی بار آب سکوت شب را میشکست، به این زیبایی وصف ناپذیر میافزود و حسی از آرامش و شکوه را در دل هایمان برمیانگیخت.
هر روز و شب
با شوک اخباری
دچار ایست قلبی می شویم
هر روز و شب
باشلیک گلوله ی
واژه ای داغ در نوشته ام می افتد
هر روز و شب
در شهر ما شیوع انفجار است
من هم کلمات کنار هم چیده ام
و بهم می بافم
روزی در تراس کافه ی
متنِ را درمیان شما منفجر کنم
زمان: عصر معانی
#StopHazaraGenocide
زندگی بی مقدار است چنان که به رویا های سادهام می نگرم و فقط همین امید بزرگترین مصیبت من هست که زندگیام را ادامه میدهم زندگی در آمد و رفت و هستی در حال درک است، زمان از خلال غروب میگذرد و در پشت تیره شبی که بسوی کویر پیش می رود و ستارهای گمنام در رنج خویش می سوزد.
افشار یک حادثه نبود، یک جنایت هولناکی بود که در تاریخ غم انگیز هزارهها به وقوع پیوست، در افشار جنایت پیشه گان متعصب به مردم بیگناه و بی سلاح بسیار به شکل وحشیانه از سلاح گرم استفاده نمودند، به قصدی نسل کشی کشتند، خانه ها را ویران کردند و اموال مردم را به تاراج بردند.
من باهمه وجود
برای سرودن ِ مگوترین تعلق به تو
و نو بهاران آمده بودم
هوا ،
از عطر ِ مرطوب ِ دریا ،
خواب ِ آرام ِ آب آغشته بود
و من ،
همین من ِ زاده ای سرزمین تخیل و ترانه
همیشه بیاد تو
روز و شب ام میگذرد
عهد بستم تا صدای تو باشم.
#StopHazaraGenocide
بسیار میخواهم که عمر باقی ماندهام را از مطالب پوچ و سطحی و چرندیات سیاسی از همه مهم تر از اخبار ناگوار و فجایع که لحظه به لحظه در این جهان نکبت زده روخ میدهد راحت در امان بمانم، باید از پشت میلههای اینترنت، و شبکههای اجتماعی به دور باشم. اما مسئولیتی اجتماعی وادارم میکند
آدم ها، مثلِ شبِ سردی زمستان خواسته هایش را از یخ روی شیشه ی نقاشی میکند غافل از اینکه دنیا شبِ سردی زمستان است و زود گذر در خوابی زود فردا میشود در همین گیردار ها عمرت تمام شده و خواسته هایت، هوس، آرزو هایت همه نقش در آب میشود
خوشحالم از حمایت شما به5k رسیدهام برایم خجسته است. کسانی که من را فالو کرده و فالوو نشده است زیر این توییت منشن بگذارند از طرف من فالو میشود، خصوصاً هزارهها بدون هیچ محدودیتی فالو میشود.
...
دامن صبح پر از زنانی
که شب را به گیسوانشان
گره زده اند
و از تکاپوی شانه های سترگشان
کهکشانی آویخته است
کاش
در سپیده دمانِ دیگری درخشد
باورم نمیشد
که سگان وحشی
پرندگان آزادی را بال پرکَند
برای این پرنده ها
#StopHazaraGenocide
#توییتر_من_را_فالوو_کنید
نهضت ِ عظیم ِ
پرچم ِ آرامش ِ آبادی نقش ِ رنگ ِ
اهتزاز ِ آسمان این زمین است ...
های همدم ِ پسین ِ پروانه ؛
حالا دیگر بیا بی هیچ سوالی
به سطر ِ اول ِ ایستاده باش
نگاه کن از ابتدای کوچه سار و
و هم ِ آینه و ازل ... ؛
روز ِ به تماشای اهتزاز ِ این پرچم
بر سری قصر ِ بیندیشیم ...
درسایه ی رقیق چند لکه ابر در بالای شهری پیداست که پنجره هایش را عنکبوت ها فتح کرده اند و در طاق ایوان هایش رد پرستوها فراموش شده است. خیابان ها ازعبور عابرانی خالی شداند. درحوصله ی دیوارهایی که پر از آرزوهای نوشته شده اند همه تبدیل به مخروبه ی شده است.
مرگ در اینجا به تماشائیست
درانتظار
شاعر ترین فصل سال
نشسته ام
این چنین، خسته، نفس بریده،
بی آرزو، رویایی،
بی خیال، بی خاطره ای،
بی رنگ، و سرد...
در انتظار
فصل رنگ ها از راه میرسد
واژه های شعری نا گفتهای
رنگ دیگری گیرد...
باور کن
... پشت پنجره ای سرد
در انتظار باران نشسته ام
برای...
#StopHazaraGenocide
لعن بر، ظالم، بی گور، کفن
ظالم، مفتخور، قاتل، من
بی گور، قاتل، آلوده، به خون
کفن، من، به خون، به ثمن
این شعر من: به صورت عمودی وافقی مانند هم خوانده میشود.
#StopHazaraGenocide
غروب های این شهر
رنگین کمان ِ را
در ماتمش بشکست
مثل خیال ِ دور
و خسته ای باران ها
از سر ِ ابرهای سیاه
از شدت ِ طوفانی
این شیشهای ایوان را
بشکست
زیر ِ آن شاخهای سماجت کاج
زندگانی را بشکست
رویاهایم همه اش کاذب بود
توهمی صلح آمیز
درمن متلاشی شد
امید از من بشکست...
A huge movement
The flag of peace of Abadi, the role of color
The vibration of the sky is this earth...
the rear companions of the butterfly;
Come now without any questions
Stand in the first line...
One day to watch the waving of this flag
At the top of Bindishim Palace.
غروب های این شهر
رنگین کمان ِ را
در ماتمش بشکست
مثل خیال ِ دور
و خسته ای باران ها
از سر ِ ابرهای سیاه
از شدت ِ طوفانی
این شیشهای ایوان را
بشکست
رویاهایم همه اش کاذب بود
توهمی صلح آمیز
درمن متلاشی شد
امید از من بشکست
#StopHazaraGenocide
میخواهم بیندیشم
به پاییز دهکده،
به بوی نان گرم،
به لحن الکن فتیله و فانوس
به رنگِ پونه، پسین کوه
و خانه ی دود زده
میخواهم بیندیشم
به باران، و به بوی خاک
به اشکال کنار جویچه ی آب
و زمین سیل زده
میخواهم بیندیشم
بخار نفسهای پیاله
به طعم غلیظ قند
و رنگ عقیق چای داغ
...
آمدن بهار در دهکده، فصل شکفتن گل ابر های تیره، امدن پرنده های خسته، ترنم های قناری شرشر روح بخش جوی بار آب هوای سرد اما عطراگین، تپه های سفید از برف یخزده (سورجه) که روح را به نشاط می آورد
آغاز بهار ر��تا خیز طبیعت طلیعه دلنشین برای شاد زیستن و تقویت روحیه، امید به زندگی و سرشار شدن از آرامش و نیکبختی است.نغمه ای گوش نواز جویبارهای کوچک و پیچ در پیچ، ترنم دلچسب آواز روح بخش پرندگان که از لانه های شان بیرون زده اند یا از سفری طولانی به مأمن سال پیش خود باز گشته اند.
ما همه بازماندگان از قتل عام های هستیم که تاریخش نامیدهاند جنگ فقط برای مردگان تمام میشود و زمین همیشه آوارگانی دارند از جایی به جایی دیگری انتقال مییابند و در این سطحی ناهموار و ناامن زیستن و ماندن ترسناکند، و ناآرامی شب و روز ندارد از این سو به آن سو طی میکنیم باهم یا بی هم
در شهر ما شیوع
انفجار است
بی آنکه در جنگ باشم
و با هر انفجاری
که درحوالی نگرانی هایم
به وقوع می رسد
توهمی صلح آمیز
درمن متلاشی می شود
باهر انفجار
در این سر زمین
فقط یک چیز میدانم
که پناهی امنی نیست
#StopHazaraGenocide
بازو در بازو
بر چشم انداز
جاده هایی که از حماسه ها
انباشته اند
به فتح افقی میرویم
که ازسمت ِ تاریکی
حیات جدا شده است
در مسیر قدم های مان
دیوار به دیوار
تاریکی فرو میریزد
ادامه دهید
#StopHazaraGenocide
خیلی هم در سکوتم، مثل ِ ابرهای عقیم ِ خاموش، کوچ کرده میروم تا به انتها...؛ با سرودن ِ شعر ِ روزهای تنهایی، تا فصل ِ بارانی بیاید، آهسته آهسته بیاد درد مندی می افتم، که می افتاد مثل خسته ی باران ها...؛ قصهی کوتاهی خوان که هزارو چند قصه وخبر در آن نهفته بود، گفت: سقوط کرد.
دنیا نسبت به آرزوهای ما بسیار بیتفاوت است، این جهان چیزی به ما بدهکار نیست و نباید طلبکار هم باشیم و این شاید تلخ ترین دیدگاه از بصیرت من باشد ا��ا من تمام این روزهای تاریک را منتظر خواهم زیست و امید دارم میان این اندوهها و نغمه های غم انگیز بالاخره روزی به آرزوهایم خواهم رسید
ما همه بازماندگان از قتل عام های هستیم که تاریخ اش نامیدهاند، تاریخ سیاهی که بیش از صد سال کشتار دسته جمعی و نسل کشی کرده اند، در تاریخ بشر واقعن چنین جنایاتی هولناک است، و این ستم تاریخی با مبارزه تاریخی از میان می رود اکنون رسالت نسل کنونی ماست که منسجم و یک صدا مبارزه کنند.
هوا کم کم گرم و معطر، و برف کم کم میرفت تبدل به آب میشدند، تپه ها سر سبز و درخت ها شیکوفه میکرد، همه چه در حال تغییر بود که برایم زندگی می بخشید
نوروز تان فرخنده بر روزگار خرم تان مبارک باد
عبدالرحمن از همهی اقوام لشکر جمع کرد، به جنگ هزارهها فرستاد، ازشصت نفر علمای تسنن فتوی گرفت که هزارهها رافضی و کافراند، اما این کار ها، کارساز نشدند، تا اینکه از بین هزارهها خاین تربیت کردند و آنها را وادار نمودند خیانت کنند، در اثر این خیانت شصت دو درصد هزاره ها نابود شدند
سال پار گذشت، آنچه بر خاطر مان باقی ماند، زخمیست بردل، اندک خوشی های زندگی هم زیر خاکستر فجایع رنگ غم گرفته بود، دل های آکنده از غم مان سخت انتظار بهار را می کشید تا نفسی تازه کند، و غنچه های که، نشکفته پژ مرده بود حیات دوباره یابد، درد های کهنه التیام بخشیده شود.
@Hassani43073475
افشار، حادثه نبود یک جنایت هولناکی بود که در تاریخ غم انگیز هزارهها به وقوع پیوست در افشار جنایت پیشه گان متعصب به مردم بیگناه و بی سلاح؛ بسیار به شکل وحشیانه از سلاح گرم استفاده نمودند ، به قصدی نسل کشی کشتند ، زدند ، خانه ها را ویران کردند و اموال مردم را به تاراج بردند.
در آن روز ها هر صبح گاهی تصویر روی شیشه های پنچره که از یخ منظره ای طبیعت بود، همین که اشعه ای طلایی خورشید بر روی پنجرهها میتابید یخ های روی شیشهای پنجره تبدیل به آب میشدند
و از اینجا تا هند به عنوان غلام و کنیز به فروش رساند، مالیات هنگفتی از این کنیز و غلام فروشی وارد خزانه ای دولت می شد که مقدار دقیق آن را کتاب «افغانستان در ژنج قرن اخیر» نوشته کرده است. و حال هم چیزی تغییر نکرده، مردم هزاره از تاریخ چیزی نیاموخته است، مثل قبل خاینین وجود دارد.