هفتهی پیش همین موقع رفتم سر خاک مامان. برخلاف خانواده این چند ماه نرفتم پیشش ولی حسابی دلم تنگ شده بود. میدونم برای همیشه رفته و دیگه نمیبینمش. سنگش رو شستم و رودکی خوندم:
ما همه خوش خوریم و خوش خسبیم
تو در این گور تنگ تنهایی
نه چنان خفتهای که برخیزی
نه چنان رفتهای که بازآیی